Państwowa Szkoła Muzyczna w Przemyślu powstała w 1954 roku. Jej pierwszym dyrektorem był Wacław Łuczak. Szkoła prowadziła 7-letni dział dziecięcy i 5-letni dział młodzieżowy. Pierwszym kierownikiem działu dziecięcego była Olga Porembalska, a młodzieżowego Maria Schaller. Warunki pracy i nauki były bardzo trudne, gdyż lekcje odbywały się w siedmiu niedużych salach budynku przy ulicy Kościuszki 7. W porozumieniu z władzami oświatowymi Przemyśla wypożyczano w godzinach popołudniowych klasy w Szkole Podstawowej Nr 1 przy ulicy Sienkiewicza.

W 1956 roku dyrektorem szkoły został znany i ceniony w przemyskim środowisku muzycznym Wilhelm Hetper.

Od 1963 roku warunki pracy i nauki zmieniły się na korzyść. Szkoła zajęła dwa budynki prywatnej Szkoły Organistowskiej przy ulicy Pstrowskiego 2. Chętnych adeptów szkoły organistowskiej przyjęto do szkoły muzycznej. Budynki sukcesywnie remontowano dostosowując je do potrzeb uczniów.

W 1963 roku nastąpił kolejny ważny krok w rozwoju placówki. Powstała przemyska filia Państwowej Średniej Szkoły Muzycznej w Rzeszowie. Szkoła nadzorowana była przez dyrekcję szkoły rzeszowskiej, a funkcję dyrektora pełniła Krystyna Matheis - Domaszowska. Powstanie filii umożliwiło uzdolnionej młodzieży, w tym także wychowankom "organistówki" kształcenie się w zawodowej średniej szkole muzycznej bez konieczności wyjazdu do Krakowa czy Rzeszowa.

Od 1964 roku dyrekcja filii mieściła się już w Przemyślu, a funkcję dyrektora pełnił Wacław Łuczak.

13.VII.1968 roku ówczesne władze usamodzielniły przemyską placówkę. Tak powstała Państwowa Szkoła Muzyczna II stopnia w Przemyślu. Szkoła kształciła uczniów na trzech wydziałach: instrumentalnym, wokalnym i nauczycielskim - późniejszym wydziale wychowania muzycznego. Absolwenci szkoły muzycznej II stopnia podejmowali pracę w szkole, bądź kontynuowali naukę w wyższych uczelniach muzycznych. Wielu z nich po ukończeniu studiów muzycznych wróciło do pracy w szkole muzycznej.

Szkoła szybko rozwijała się. Powstawały nowe zespoły instrumentalne, chór i orkiestra.

W tym okresie chór w Państwowej Szkole Muzycznej I stopnia prowadziła Janina Popowska i Jan Niemiec, w Państwowej Szkole Muzycznej II stopnia Jan Niemiec. Orkiestrą szkolną dyrygował Wilhelm Hetper, a harcerską orkiestrą dętą Zdzisław Strzępek i Jan Niemiec. Zespoły te występowały na wielu uroczystościach w mieście i poza nim. W 1970 roku młodzież szkolna pod kierownictwem Wacława Łuczaka wspólnie z Towarzystwem Muzycznym wystawiła operę Karola Kurpińskiego "Zamek na Czorsztynie".

Pierwszych 14 absolwentów Państwowej Szkoły Muzycznej II stopnia ukończyło szkołę w 1967 roku. W rok później z wyróżnieniem ukończył szkołę utalentowany pianista Adam Wodnicki obecnie profesor Univesity North of Texas w USA.
W 1974 roku odszedł na emeryturę dyrektor Wilhelm Hetper, który przez 18 lat z pasją i oddaniem kierował placówką.

W 1978 roku, staraniem ówczesnego dyrektora Kazimierza Czeredreckiego oraz Wydziału Kultury Urzędu Wojewódzkiego w Przemyślu rozpoczęła działalność Państwowa Szkoła Muzyczna stopnia podstawowego. Założeniem tego typu szkoły była realizacja zajęć ogólnokształcących i muzycznych w jednej placówce. Zainteresowanie nauką w tej szkole było bardzo duże. Chętnych na jedno miejsce było 17 dzieci.
W tym samym roku uzdolniony skrzypek Robert Kabara uczeń klasy czwartej Państwowej Szkoły Muzycznej II stopnia został laureatem V miejsca na III Festiwalu Młodych Skrzypków w Lublinie, a w rok później zdobył V nagrodę w I Międzynarodowym Festiwalu Młodych Skrzypów w Lublinie. Obecnie Robert Kabara jest pracownikiem naukowym krakowskiej Akademii Muzycznej oraz założycielem i szefem kameralnego zespołu smyczkowego.

15 grudnia 1979 roku szkoła obchodziła swoje 25 lecie. Z tej okazji Minister Kultury i Sztuki nadał Państwowej Szkole Muzycznej I i II stopnia imię Artura Malawskiego, a ówczesny sponsor - Zakład Produkcji Leśnej "Las" ufundował szkole sztandar. W koncercie poświęconym twórczości Artura Malawskiego wystąpili wykładowcy krakowskiej Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej. O kompozytorze i jego działalności opowiadał Adam Walaciński z katedry Teorii i Kompozycji krakowskiej Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej. Od 1.08.1980 dotychczas osobno zarządzane placówki połączyły się pod wspólną dyrekcją i administracją. Odtąd Państwowa Szkoła Muzyczna I stopnia i Państwowa Szkoła Muzyczna II stopnia przyjęły nazwę - Zespół Szkół Muzycznych im. Artura Malawskiego w Przemyślu.

Dla zachowania tradycji szkoły organistowskiej i możliwości dalszego kształcenia adeptów sztuki organowej potrzebny był dobry i nowoczesny instrument. Staraniem dyrekcji szkoły i władz miasta w 1982 niemiecka firma VEB Frankfurter Orgelbau Sauer wybudowała organy w auli szkolnej. Dla uczniów, nauczycieli oraz dla miasta było to wielkie wydarzenie. Można było rozwinąć klasę organów w Państwowej Szkole Muzycznej II stopnia. a także organizować recitale organowe i koncerty. Już w listopadzie tego roku dyrekcja szkoły wraz z krakowską Akademią Muzyczną zorganizowała Dni Muzyki Kameralnej i Organowej. Uczestniczyli w nich pracownicy naukowi i studenci krakowskiej Akademii Muzycznej, nauczyciele i uczniowie naszej szkoły oraz publiczność przemyska. Koncertom towarzyszyło seminarium prowadzone przez profesora Jana Jargonia.

W roku 1982 w 25 rocznicę śmierci patrona szkoły została odsłonięta tablica autorstwa krakowskiego rzeźbiarza Bronisława Chromego, na ścianie frontowej domu rodzinnego kompozytora, w budynku przy ulicy Władycze nr 6. Przemyskie Muzeum Okręgowe zorganizowało wystawę "Artur Malawski i jego życie", a pedagodzy krakowskiej Akademii Muzycznej wystąpili z koncertem monograficznym w auli szkolnej.

W 1983 roku młody, uzdolniony skrzypek z klasy V Państwowej Szkoły Muzycznej II stopnia Andrzej Hop został laureatem I nagrody w Ogólnopolskim Konkursie Młodych Skrzypków w Lublinie. Obecnie Andrzej Hop jest skrzypkiem Poznańskiej Orkiestry Kameralnej kierowanej przez Agnieszkę Duczmal.

W 1984 roku opuścili szkołę pierwsi absolwenci Państwowej Szkoły Muzycznej stopnia podstawowego i podjęli naukę w nowo powstającej Państwowej Szkole Muzycznej stopnia licealnego.

Jesienią 1984 roku odbyły się koncerty w ramach I Jesieni Muzycznej - festiwal, który dziś pod nazwą Przemyska Jesień Muzyczna co roku gromadzi przemyską publiczność na koncertach i przyciąga wielkimi dziełami literatury wokalno - instrumentalnej i instrumentalnej oraz nazwiskami wybitnych wykonawców.

Aula szkolna była miejscem wielu ciekawych koncertów i audycji z udziałem wielkich gwiazd sceny muzycznej. Tutaj koncertowali m. in. Bogna Sokorska, Jadwiga Rappe, Jadwiga Kotnowska, Wanda Wiłkomirska, Konstanty Andrzej Kulka, Jan Jargoń, Barbara Świątek, Kwartet Wilanowski, Warszawski Kwintet Akordeonowy oraz orkiestra Filharmonii Rzeszowskiej.

W roku 1985 dyrektorem Zespołu Szkół Muzycznych w Przemyślu został jej absolwent Antoni Guran. Funkcję tą pełni do dnia dzisiejszego.

Funkcję dyrektora pełnili także - wspominany już Wacław Ruczak, Wilhelm Hetper, Krystyna Matheis - Domaszowska, Kazimierz Czeredrecki, a ponadto Bronisław Borcioch i Janusz Słoniak.

Wobec zmian ustrojowych jakie miały miejsce w naszym kraju w 1989 roku księża Salezjanie rozpoczęli starania o odzyskanie zagarniętego w 1962 roku mienia. Negocjacje w tej sprawie doprowadziły do umowy, w której szkoła była zobowiązana do 1990 roku opuścić budynek przykościelny. 1. XII. 1988 oddano I piętro - trzy klasy oraz możliwość dostępu do balkonu w auli. Warunki nauki i pracy bardzo się pogorszyły. Po długich staraniach szkoła otrzymała na okres trzech lat budynek po pogotowiu opiekuńczym przy ul. J. I.Kraszewskiego. Po remoncie uczyła się tam młodzież ze starszych klas szkoły ogólnokształcącej i sekcja akordeonu.

Mimo trudności lokalowych w 1990 roku odbyły się pierwsze egzaminy dyplomowe i maturalne w Państwowej Szkole Muzycznej stopnia licealnego. Wysoki poziom kształcenia potwierdziły egzaminy wstępne na wyższe uczelnie w wyniku których 16 spośród 17 absolwentów tejże szkoły zdobyło indeksy uczelni wyższych.

Dyrektor Antoni Guran czynił usilne starania o uzyskanie nowego lokalu dla szkoły. Po wielu propozycjach władze miasta przekazały szkole w lipcu 1990 roku trzy budynki na terenie byłej jednostki wojskowej przy ul. Słowackiego 91. Stare, budowane za czasów monarchii austrowęgierskiej obiekty były zniszczone przez poprzednich użytkowników i nie spełniały wymogów szkoły.Rozpoczęły się żmudne i kosztowne remonty i adaptacja pomieszczeń dla potrzeb szkoły. Dzięki ofiarnej pomocy rodziców, specjalistów budowlanych można było wykonać prace w dość napiętych terminach.

1 września 1991 inaugurowano rok szkolny na podwórku nowej posesji przy ul Słowackiego 91. Dwa budynki nadawały się do użytku, trzeci z piękną "lustrzaną" salą balową pozostawał w remoncie pod nadzorem konserwatora zabytków. Konserwator nakazał m.in. wykonanie badań na istnienie polichromii. Remonty pochłonęły tak wiele środków finansowych, że część prac trzeba było wykonać niemodnym dziś, ale niezawodnym nakładem społecznym. W urządzanie nowych klas, przewożenie mienia i sprzętów wiele pracy i serca włożyli nauczyciele, rodzice i uczniowie.

W roku szkolnym 1991/1992 większość nauczycieli pracowała w dwóch miejscach w przeciwległych częściach miasta, co było utrudnieniem i wymagało specyficznego planu zajęć. W budynku przy ul Pstrowskiego 2 jeszcze przez cały rok uczyła się młodzież z Państwowej Szkoły Muzycznej I i II stopnia.

Od 1 IX. 1992 cała już szkoła miała siedzibę przy ulicy Słowackiego 91. Nowa lokalizacja szkoły była atrakcyjna - dużo zieleni, spokój, możliwość odbywania lekcji wychowania fizycznego na świeżym powietrzu. Przez krótki okres jednostka wojskowa udostępniała szkole dużą salę gimnastyczną, znajdującą się tuż obok, na terenie szpitala wojskowego. Później jednak trzeba było przystosować jedną z większych sal do lekcji wychowania fizycznego.

Niedługo po rozpoczęciu zajęć w nowych budynkach jednostka wojskowa przekazała swoją bibliotekę szkole. W ten sposób powiększyły się zbiory biblioteczne i odtąd zaczęły funkcjonować dwie biblioteki: ogólna z czytelnią i muzyczna.

W nowej, pięknie odnowionej auli zwanej Salą Lustrzaną odbywały się od początku koncerty, popisy, przesłuchania, konkursy, a także wakacyjne festiwale i kursy dla gitarzystów, akordeonistów i wokalistów. Sala pełni też swoją pierwotną rolę - pięknej sali balowej i użycza swych wnętrz na studniówkę. Szczególnie wspaniale z tym oryginalnym wnętrzem komponuje się specjalnie przygotowany staropolski polonez rozpoczynający rokrocznie bal studniówkowy.

W Sali Lustrzanej w grudniu 1992 roku odbył się I Festiwal Muzyki Akordeonowej, obecnie jest to już impreza o zasięgu międzynarodowym, objęta patronatem Ministra Kultury, organizowana na najwyższym poziomie.

W 1992 roku z racji porozumienia partnerskiego miast Przemyśla i niemieckiego Paderborn rozpoczęła się wymiana młodzieży, w ramach której zespoły i soliści kilkakrotnie koncertowali w tym mieście. Po raz pierwszy koncertował tam w listopadzie1992 roku kameralny zespół smyczkowy pod kierownictwem Marka Zazuli. Natomiast zaproszeni z Paderborn goście brali udział w uroczystościach i koncertach organizowanych w naszej szkole.

Rok 1994 to rok jubileuszowy dla szkoły.

40 lat Państwowej Szkoły Muzycznej I stopnia

30 lat Państwowej Szkoły Muzycznej II stopnia

16 lat Państwowej Szkoły Muzycznej stopnia podstawowego

10 lat Państwowej Szkoły Muzycznej stopnia licealnego.

Z tej okazji Minister Kultury i Sztuki nadał imię Artura Malawskiego Państwowej Szkole Muzycznej stopnia podstawowego i licealnego, zaś Komitet Rodzicielski ufundował i przekazał uroczyście nowy sztandar. Odtąd placówka przybrała nazwę
Zespół Państwowych Szkół Muzycznych im. Artura Malawskiego w Przemyślu

W roku 1994 roku orkiestra szkolna wzięła udział w Europejskim Festiwalu Muzycznym młodzieży na Wegrzech. W kolejnych latach orkiestra szkolna i chór w ramach tego festiwalu wyjeżdżali na koncerty na do Hiszpanii, Norwegii, Szwajcarii, Danii i Szwecji.

W 1996 roku odbył się I Międzynarodowy Konkurs Zespołów Kameralnych z Gitarą Klasyczną "Gitaralia", którego pomysłodawcą i organizatorem był Wojciech Mandzyn.
W tym samym roku z inicjatywy Olgi Popowicz po raz pierwszy odbyły się Międzynarodowe Kursy Interpretacji Muzyki Wokalnej. W 2005 roku sekcja fortepianu I stopnia zorganizowała po raz pierwszy "Dziecięce Spotkania z Muzyką Fortepianową" - konkurs dla młodych pianistów o zasięgu regionalnym. Pomysłodawcą tego konkursu była Jadwiga Pawłucka.

Szkoła może poszczycić się wielu zdolnymi uczniami i absolwentami.

Uczniowie regularnie uczestniczą w różnego rodzaju konkursach zajmują wysokie miejsca. Możemy poszczycić się osiągnięciami międzynarodowymi, ogólnopolskimi i wojewódzkimi.

Lata spędzone w murach tej szkoły obfitowały w zdarzenia ważne i błahe. One stanowiły o codzienności. Bawiły i smuciły. Mijający czas zatrzymał je w umysłach i sercach absolwentów jak i ich nauczycieli.

Miarą jakości pracy szkoły są jej absolwenci ich dalsze życie i kariera zawodowa. Przeglądając listy uczniów, kroniki oraz statystyki uczniowskie z satysfakcją odnajdujemy nazwiska ludzi dziś już znanych. Co roku prawie 100% absolwentów dostaje się na studia wyższe. Po ich ukończeniu rozpoczynają pracę w filharmoniach, są członkami orkiestr symfonicznych, dętych, wojskowych, zespołów wokalno - muzycznych, chórów, pracują na scenach zarówno w Polsce, jak i za granicą. Otrzymują prestiżowe nagrody na festiwalach i konkursach w całej Europie. Część z nich wraca w swoje rodzinne strony.

Z przyjemnością stwierdzamy, że kształcimy nie tylko świetnych muzyków, ale i ludzi wszechstronnie wykształconych o szerokich horyzontach, którzy swoją osobowością i postawą przynoszą chlubę naszej szkole.